poniedziałek, 27 czerwca 2016

Rozdział dziewiąty " Niespodzianek ciąg dalszy"



Dziewczynę obudził dzwonek do drzwi. Wstała i poszła zobaczyć, kto to. Otwiera drzwi a tam Kuba z bukietem róż i dużym misiem. Dziewczyna stała przez chwile i nie wiedziała, co ma powiedzieć. Nagle chłopak przerwał milczenie i spytał się
-Mogę wejść? Czy będziemy stać w drzwiach?- Zaśmiał się lekko.
-Chodź do mnie do pokoju” -odpowiedziała uśmiechnięta dziewczyna.
Weszli do jej pokoju, Karolina powiedziała
-Przepraszam, że taki bałagan, ale jeszcze spałam i nie spodziewałam się gości.
-Nie przejmuj się. Ważne, że mamy chwilę dla siebie
 powiedział chłopak, po chwili dodał -Usiądziemy na łóżku?-
-No dobra usiądźmy.- Odpowiedziała i spytała, -Co ty tu robisz? Nie miałeś jechać?
.-Miałem. I będę jechać, ale to później.. Więc jeszcze możemy dzisiaj trochę czasu spędzić, kochanie - odpowiedział.
 -Bardzo się cieszę.. Myślałam, że cię już nie zobaczę - odpowiedziała Karolina.
 Chłopak położył się na jej łóżku i spytał się czy dziewczyna położy się koło niego. Oczywiście zaraz już leżeli wtuleni w siebie. Dziewczyna pocałowała go i powiedziała słodko z uśmiechem
-Dziękuję, że przyszedłeś .


Lubiła z nim tak leżeć i się przytulać. Czuła się tak bezpiecznie.. Zawsze się tak czuła w jego ramionach..Rozmawiali długo. O niej, o nim i o ich związku. Czy to wszystko ma sens? Ale postanowili, że dadzą sobie szansę i spróbują być ze sobą na odległość. W końcu kilometry to tylko liczba a ona nic nie znaczy, nie znaczy dla tych, którzy siebie bardzo mocno kochają.  Dziewczyna zapomniała, że miała krótki rękaw, a na nadgarstku miała bandaż. Chłopak zauważył ten bandaż….
 -Co to jest?- Zapytał zaniepokojony Kuba..
-Przewróciłam się i lekko mnie boli. Nic mi nie będzie.- Odpowiedziała poddenerwowana

Kuba nie był taki głupi. Widział, że coś się stało, widział strach i zdenerwowanie w jej oczach.. Przecież nie znali się od dzisiaj.. I znał ją na tyle dobrze, żeby wiedzieć, że coś jest nie tak..
-Odwiń i pokaż..- Powiedział..
-Nie, no nie trzeba.”-Powiedziała gwałtownie i zdenerwowanie..
 -Proszę odwiń ten bandaż..-Powiedział Kuba…
Dziewczyna wiedziała, że chłopak nie odpuści i odwinęła bandaż… Chłopak nie wiedział, co powiedzieć, od razu zrobił się blady na twarzy.. Przez chwilę zaniemówił..
-Karolina…, Dlaczego?... Czemu, ty to zrobiłaś?
-Ja, ja mam tego dosyć. Wszystkiego. To nie pierwszy raz…
dziewczyna ściągnęła lekko spodnie i pokazała mu...Nie chciała mu tego pokazywać, ale już nie umiała tak dłużej.. Chciała komuś o tym powiedzieć.. 
 -Tu też? - Zapytał..
 -Tak. Ja już sobie nie daje rady. Uwierz.. -Powiedziała, ze łzami dziewczyna..
-Dobrze, już dobrze.. Nie płacz. Będzie dobrze..Poradzimy sobie..- Powiedział Kuba tuląc ją do siebie.. 
 -Dziękuje, że przy mnie teraz jesteś- Powiedziała zapłakana..
 -Nie dziękuj.. Wiem, że ci trudno..Rozumiem... Ale ja nie chcę, żebyś to robiła na prawdę.. Proszę cię. Jak ty będziesz się ciąć.. To ja.. Ja też zacznę.. Nie będę mógł żyć z tym, że moja dziewczyna się tnie..- Powiedział ze łzami w oczach..
-A teraz daj mi rękę . - powiedział
Dziewczyna dała mu swoją rękę nie pewnie bo nie wiedziała o co mu chodzi.. Zdziwiła ją jego reakcja i zachowanie.. Nie spodziewała się tego..


Chłopak zaczął całować jej rany… Przytulił, a ona czuła na sobie jego łzy i słyszała mocne bicie jego serca..
-Nawet nie wiesz jak cię kocham- powiedziała..
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Jeśli chcecie się dowiedzieć co będzie się dalej działo to po prostu czytajcie :) 
Dziękuję wszystkim za komentarze i że czytacie :)



18 komentarzy:

  1. Główni bohaterowie to imiennicy mojego chłopaka i moi :D Bardzo intrygujące zakończenie już nie mogę się doczekać co będzie dalej !!

    OdpowiedzUsuń
  2. Dobrze, że chłopak Karoliny jest taki kochany i wyrozumiały. On na pewno jej nie zostawi :) Czekam na ciąg dalszy :)
    http://worldofloverance.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo fajnie piszesz!
    To takie kochane z jego strony <3

    Mój blog - KLIK

    OdpowiedzUsuń
  4. O mój Boże - piszesz świetnie !!! :D

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo ciekawy wpis, muszę cofnąć się do wcześniejszych części :d, zapraszam do siebie opiniownia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetnie piszesz.
    Oby tak dalej!

    OdpowiedzUsuń
  7. Świetnie piszesz, żałuję, że znalazłam twojego bloga dopiero teraz... ale nic straconego, biorę się za czytanie poprzednich rozdziałów :D

    nataliavblog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Zostałaś nominowana do LBA, pytania na moim blogu :)
    Miłej zabawy!
    http://sylwiapierlak.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  9. Zazwyczaj nie czytam książek na blogach, ale ta wydaje się być ciekawa.
    Pozdrawiam i zapraszam do siebie!

    http://wiktoria7olczak.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  10. Świetny rozdział, dobrze się czyta<3

    www.justcleo.pl

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo podoba mi się Twój styl pisania. :) Pisz dalej!

    lady-aria.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. Czytam dużo opowiadań, ale o konkretnej tematyce. Chodzi mi o to, że z osobami/idolami, których życie śledze. To chyba będzie pierwsze, takie inne, które mi się spodoba!

    http://hot-schot.blogspot.com/?m=1

    OdpowiedzUsuń
  13. Masz bardzo wielki talent. Piękna historia. :)

    Zapraszam na kilka porad jak poradzić sobie z brakiem pewności siebie. :) http://ms-black-lady.blogspot.com/2016/07/pewnosc-siebie-dotyczy-wszystkich-jak.html

    OdpowiedzUsuń
  14. świetnie piszesz! aktualnie nie mam za dużo czasu na nadrobienie wszystkiego, ale na pewno będę śledzić :)
    kayleenbeauty.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń